İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

CEBECİ CÂMİİ

Cebeci Câmii’nde ezan okunur.
Kapısı önünde fakir fukara…
Al git bu sevdayı başımdan rüzgâr
Al git uzaklara.

Bir âlem düşünürüm ezan sesinde
Bir âlem: Ötenin çok ötesinde.
Kimseler görmese gidip diz çöksem;
Ağlasam caminin bir köşesinde…

Cebeci Câmii’nde Kur’an okunur
Ve büyür içimizde bir bilinmez yerimiz.
Çiniler, kubbeler, mermer sütunlar…
Yanar kandil kandil yüreklerimiz.

Kandillerde ışık, kubbelerde ses
Renk olsam çinilerde.Bir beyaz taş olsam
Cuma günleri
Mü’minlerin gelip geçtiği yerde.

Bir küçük güvercin gibiyim şimdi
Eridi içimdeki benlik
Ne olur bitmesin bir ömür boyu
Gönlümde yer eden serinlik…

Her gün yeni baltan iri ve güzel
Bir beyaz gül gibi açar gönlümde şafak
Ne güzel ya Rabbim; Rabbim ne güzel
TÜRK-İSLÂM yaratılmak…


Yavuz Bülent Bâkiler, Harman, İstanbul: Yakın Plan Yayınları, 2013, s.176-177

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir