İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

FETHE DOĞRU BİZANS

Fethe Doğru Bizans1

   Ümitsizlik Bizans’ta umumî bir hal almıştı; halk büyük bir şaşkınlık içinde idi. Her tabiî hâdiseden fevkalâdelikler çıkaran ve bunları daha ziyade kendi aleyhlerine yoran bu insanlar, kuşatmanın son günlerinde meydana gelen birtakım olayların tesiri altında büsbütün ezildiler ve maneviyatlarını kaybettiler.

   Gerçek şehrin kurtulması için kadın ve erkeklerden mürekkep bir alayın sokaklarda dolaşıp Allah’a yalvardıkları bir sırada ellerinde taşıdıkları Meryem Ana’nın resmi yüzüstü yere düşmüştü. Orada bulunanlar pek çok uğraştıkları halde bir türlü bu resmi kaldırmaya muvaffak olamadılar.2

   Onlara göre bu bir kötülüğün olacağına delâlet ediyordu. Bundan başka aynı alay birdenbire müthiş bir yağmur ve doluya tutuldu. Her tarafı sular bastı; yürüme imkânı kalmadığı gibi yerinde durmak dahi zorlaştı. Seller her an bir insanı sürükleyip götürecek kadar coşkun bir hal aldı. Şimdiye kadar görülmemiş olan böyle bir yağmur ve dolu umumî felâketin “suret-i cereyanına nümûne idi”. Bu hâdise yine onlarca bütün memleketi silip süpürüp götürecek bir felâketin işareti gibi kabul olundu.3 Hele şehrin kalın bir sis tabakası ile bir gün sabahtan akşama kadar örtülü kalışı Bizanslıları büsbütün korkuttu. Çünkü “bu da mutlak Cenab-ı Rabbın şehirden mufarakat ve azimet ettiğini veya buranın taraf-ı Bâri’den külliyen terk olunduğunu ve Rabbın bu şehre arka çevirdiğini îma” ediyordu.4



1 Selâhattin Tansel, Osmanlı Kaynaklarına Göre FATİH SULTAN MEHMED’İN Siyasî ve Askerî Faaliyeti, Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1999, s.80-81. sayfalardan iktibas ettiğimiz yazıya başlığı biz ekledik.
2 Kritovulos, Tarih-i Sultan Mehmed Han-ı Sani, Karolidi tercümesi, İstanbul, 1328, s.67
3 Aynı eser, s.69
4 Aynı eser, s.69

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir