İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

LUGAT: PAŞA, PAK, PENÇE, POF, PİYADE

Paşa: Aslı baş ağa. Devlet-i Osmaniye’de vüzeraya ve esasen menasıb-ı âliyye-i seyfiye ve mülkiye ashabına verilen ünvandır. Vaktiyle bir, iki, üç tuğlu olarak üç sınıfa münkasım idi. Elyevm: Mülkiyede vezir, Rumeli Beğlerbeği, mîr-i mîran ve mirü’l-ümera isimleriyle dört; ve askeriyede müşirlik, feriklik ve mirlivalık isimleriyle üç rütbe ashabına veriliyor.

Ahmed Paşa, Mehmed Paşa, nazır paşa, vali paşa, kumandan paşa. Paşakapısı, Bâb-ı Âlî.

Pak: Temiz, tahir, mutahhar: İnsanın üstü başı pak olmalı; aklı pak. Beyaz ve temiz. 2) Lekesiz, ayb ve noksandan beri, safî, halis, hilesiz, gıll u gışdan müberra: Benim kalbim pakdır; temiz, nazar-ı pak, hatır-pak. 3) Mübarek, mukaddes, aziz: Hicaz’ın hal ü paki.

Pak etmek: 1) Temizlemek, tetahhur etmek. 2) Boşaltmak, tahliye etmek, silip süpürmek.

Pence: Pençe galatdır. 1) El ayasıyla beş parmağı heyet-i mecmuası: Pençe atmak. 2) Hayvanat-ı müfterisenin ön ayaklarının parmaklarıyla tırnakları, mehalib (yırtıcı hayvanların pençe ve tırnakları), çengal (çengel): Arslanın pençesinden kurtulmak müşkildir. 3) Kuvvet, satvet, salvet, tasallut: Şîrler pençe-i kahrımda olurken lerzân. 4) Pençe ile vurulmuş gibi, büyük leke, pafta (büyük leke): Yanakları pençe pençe olmuş. 5) Eski şark hükümdarlarının imza yerine ellerini kırmızı boyaya bulayıb kağıd üzerine basmalarından hasıl olan şekil, tuğra.

Arslan, ayı, kurt pençesi: Nebat-i envai.

El pençe durmak: divan durmak.

Pençe atmak, pençeye geçirmek: Kopmak, gasb etmek.

Pençe-i âl-i abâ: Ehl-i beyt-i cenâb-ı nebeviyyeyi terkib eden beş zât-ı muhtereme işaret olmak üzere tasvir olunan açık pençe şekli.

Çakır-pençe: Gasıb, zorba, elinden bir şey kurtulamaz, kuvvetli mürtekib.

Pof: Birden esen veya birden çıkan havayı tasvir ve taklid eder: Pof pof esiyordu.

Pof böreği: Tavada kızarmış içi boş ve şiş kuru börek.

Piyâde: Yayan yürüyen âdem, racil. 2) Yayan giden asker: Piyade alayı, piyade neferi; piyade talimnâmesi. 3) Hafif bir çifte kayık. 4) Satrançda ön sıradaki taşların beheri, beydak. 5) Behresiz, malumatsız: Bu ilimde piyadedir.

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir