İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

SEVMEK

Bu kaçıncı türkü sana yaktığım
Çıktığım kaçıncı uzun yolculuk
Bu böyle kaçıncı çılgınca yorum…
Bir derviş gönlüyle kırk yıldan beri
Başımı yastığa seninle koyuyorum
Her sabah seninle koyuyorum
Umurumda değil yasaklar; suçlamalar…
Ben seni seviyorum.
Senin benden haberin yok, merhametin yok
Çok çektirdin bana, yılmadım, usanmadım
Yine de kimseden hiç kıskanmadım
Ben seni benim gibi seveni seviyorum.

İsteseydin koşardım yayan yapıldak
Ak-pak duygularımla katılırdım çağrına
Ne kağanlar, hükümdarlar öldü uğruna
Ben senin uğrunda, öleni seviyorum.

Seni anlatıyorum yüzbinlerce insana
Yana yana, döne döne anlatıyorum.
Sözlerime sımsıcak gözyaşı katıyorum
Seni birazcık olsun, seveni seviyorum.
Bir gün senden biri geliyor bana
Sana benzetiyorum, dilim-damağım kuruyorum
Donup kalıyorum birden, anlatması zor
Kim çıkıp gelse senden, o geleni seviyorum.
Taşına-toprağına kurban olduğum
Bulduğum, vurulduğum en büyük destan

Türkistan! Türkistan! Uluğ Türkistan
Ben seninle ağlayıp güleni seviyorum.


Yavuz Bülent Bâkiler, Harman, İstanbul: Yakın Plan Yayınları, 2013, s.212-213

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir